Trafiłam na nią studiując polonistykę Była dla mnie jak matka, której nie znałam. Dzieliła się sobą ze mną z własnej potrzeby dzielenia. Była dostępna. Była zainteresowana.– Właściwie to masz rację! Jest taka fantazja i nie pogniewałbym się, gdybyś robiła to codziennie, jak zrobiłaś dzisiaj.

„Było mi wstyd przed kolegami, że żona każe mi sprzątać i myć okna. Miałem się za twardziela, a zostałem pantoflarzem” Ich wzajemna niechęć zaczęła się już na naszym ślubie. Pamiętam dokładnie minute, w którym ustalałam z Tomkiem listingę gości i usadzenie przy stołach.– Właściwie to masz ra